Гародніна дня
Прадукт дня
Аргентынская кухня
У Аргентыне, на жаль, не культывуецца кухня карэнных жыхароў тых рэгіёнаў. З часам кухня індзейцаў, што жылі на прасторах пампы, адышла ў нябыт. Кухню аргентынцы атрымалі ў спадчыну ад еўрапейскіх канкістадораў і, зрэшты, палюбілі яе…
Ва ўсіх рэстарацыях уздоўж узбярэжжа Атлантычнага акіяну можна атрымаць цудоўна прыгатаваныя fruttі dі mare (морапрадукты), якія не надта адрозніваюцца ад тых, што падаюць у Міжземнамор’і. Стравы аргентынцаў пахнуць травамі, алівай. У ежу кладуць незлічоную колькасць прыправаў, якія надаюць смак, вядомы ў іншых частках свету, напрыклад, у Італіі ці ў Францыі.
Эмпанадас - аргентынскія піражкіІспанскім унёскам у сусветнае мастацтва кулінарыі з’яўляецца славутая эмпанада - “закручанае ў хлеб”, або від вялікага піражка. Кожны рэгіён Аргентыны мае сваё ўласнае эмпанада, якое адрозніваецца найперш памерам і фаршам. Эмпанада можа быць засмажанае або запечанае. Калі смажанае, то абавязкова на скварках. Кружочкі цеста не павінныя быць большыя за 15 см у дыяметры. Класічны фарш для эмпанады -- ялавічына. У арыгінальным рэцэпце ялавічыну трэба парэзаць на дробныя кавалкі, цяпер усё часцей ужываецца фарш. У фарш дадаюць цыбулю, разынкі, масліны і крутое яйка. Эмпанада не абавязкова павінна быць мясной. У Аргентыне ядуць і эмпанады з жоўтым сырам і шынкаю, са шпінакам і вяндлінай, або з курыцай. Сустракаюцца эмпанады з салодкай начынкай, але тады яны называюцца пастэль або пастэліта. Эмпанада ядуць рукамі, запіваючы чырвоным сухім аргентынскім віном. Аргентынцы найбольш любяць чырвонае мяса, але ахвотна ядуць рыбу і морапрадукты. У іх рэках водзіцца цудоўная рыба, напрыклад, дарада ці сурубі. Найлепшая зь іх – запечаная з прыправамі на блясе.
Мяса з грыля - аргентынскі дэлікатэсБыдла, якое ў Аргентыну прывезлі іспанцы, хутка прызвычаілася да бяскрайніх раўнін і атайбавалася там надоўга. З часам карэннае насельніцтва навучылася паляваць на яго конна. Менавіта так паўстаў этас славутага аргентынскага “гауча”, альбо “таго, хто ведае таямніцу прыгатавання мяса”. Гауча можна сустрэць і сёння. Адзіным транспартным сродкам для сапраўднага гауча з’яўляецца конь, а ўсім яго жыццём – цудоўныя раўніны з быдлам, якое пасвіцца там круглы год. Калі мы патрапім да кагосьці на грыль, які аргентынцы проста абажаюць, давядзецца лічыцца з тым, што порцыі будуць вялізныя. Трэба быць гатовым і да таго, што апрача мяса, на грылі могуць быць і іншыя часткі жывёлы – напрыклад, яйкі або кішкі, што ў некаторых можа выклікаць агіду. Мяса перад смажкаю на пару гадзін пакідаюць у chіmіchurrі – марынадзе на аснове часныку, зялёнай пятрушкі, бабковага лісця, солі, алею з дадаткам воцату або лімона. Падчас смажкі марынадам можна паліваць усё, што ляжыць на грылі.
Цудоўныя дэсерты Аргентынцы гатуюць цудоўныя дэсерты, якія аднолькава любяць дарослыя і дзеці. Усе торты і пірагі прывезлі іспанцы. Самыя славутыя – дульсэ дэ лехэ (dulce de leche) з малака і цукру, падобныя да карамелі і альфахорэс (alfajores), цеста, праслоенае дульсэ дэ лехэ і аблітае шакаладам, або флан – нешта накшталт пудынгу, палітага дульсэ дэ лехэ. Яшчэ адзін дэсэрт – тоўсты пласт сыра з кавалкам жэле з пігвы аб з бататаў квэза сон дульсэ (queso con dulce). Натуральна, у залежнасці ад рэгіёнаў да дэсертаў дадаюць незлічоную колькасць садавіны, якія смакам, колерам і водарам разнастаяць любую ўрачыстасць.
Рэцэпт дня
Топ 5 рэцэптаў
