Гародніна дня
Прадукт дня
Гароднінныя пацешкі
Семкі сланечніка – смачная и пажыўная перакуска.
Сланечнік быў містычным сімвалам некалькі старажытных цывілізацый, напрыклад, інкаў. Паўночнаамерыканскія індыяне лісцем сланечніка кармілі жывёлу, з пялёсткаў рабілі напар, якім фарбавалі вопратку і скуру, семкі елі як дадатак да страваў або расціскалі на алей.
У Еўропе сланечнік распаўсюдзіўся дзякуючы іспанскай кухні, у якую яго ўвялі канкістадоры, што акурат каланізавалі Амерыку. У 1716 годзе быў апатэнтаваны метад атрымання алею з зерня сланечніка. Сланечнік атрымаў асаблівую папулярнасць у XVIII ст., да чаго асабліва спрычыніўся цар Пётр Першы.
Пажыўныя вартасці
Насенне сланечніка асабліва цэняць за высокае ўтрыманне вітаміна E, які мае антызапальныя ўласцівасці, а прытым з'яўляецца моцным антыаксідантам. Семкі ўтрымліваюць і вітаміны A і D, а таксама B6 i PP, якія адказваюць за правільнае функцыянаванне нервовых клетак, рэгенеруюць клеткі, узмацняюць імунныя рэакцыі і рэгулююць гарманальны ўзровень.
Наяўнасць у семках вітаміна B робіць сланечнік неабходным элементам зімовай дыеты, бо ён змякчае дэпрэсіўныя станы.
Семкі сланечніка багатыя і мінераламі. Магній змякчае праявы астмы, зніжае крывяны ціск, запабягае прыступаў мігрэні, а да таго ж змяншае рызыку завалу і інсульту. Гэта крыніца фосфару, жалеза, кальцыю, мона- і поліненасычаных тлушчовых кіслот, якія дапамагаюць ахоўваць аорту. Іншым важным кампанентам насення з'яўляецца селен, які дапамагае арганізму ў выдаленні таксінаў і дзякуючы моцнаму антыаксідантнаму ўздзеянню, змяншяе рызыку анкалагічных захворванняў. Амерыканскія даследаванні давялі, што семкі сланечніка выконваюць важную ролю ў зніжэнні крывянога ціску, з прычыны высокага ўтрымання калію пры знікомым узроўні натрыю.
Цяжка знайсьці іншыя зярняты, якія б мелі ў сабе столькі каштоўных хімічных злучэнняў і важных вітамінаў ды мінералаў, прытым не патрабуюць вялікіх фінансавых затрат і маюць высокую эфектыўнасць.
Спосабы ўжывання семак сланечніка
За стагоддзі чалавецтва навучылася выкарыстоўваць усю расліну сланечніка. З кветак рабілі наліўкі супраць малярыі і ліхаманкі. Мазь са сланечніка загойвала раны і крывацёкі. З семак выціскаюць адзін з лепшых у свеце гатункаў алею. Пасля выціскання семкі служаць пры вытворчасці корму для жывёл. Са сцябла робяць цэлюлозу, а таксама паляць сцябліны для атрымання багатага натрыем угнаення. Семкі сланечніка выкарыстоўваюцца ў касметалогіі. Яны паляпшаюць выгляд скуры, дапамагаюць пры барацьбе з прышчамі. Цынк ахоўвае скуру ад пашкоджанняў, а вітамін B6 запабягае старэнню.
Самы папулярны гатунак - сланечнік звычайны, з якога ужываюць насенне для сыраядзення або смажання. Ядуць таксама і праросткі сланечніка, як праросткі фасолі, як самастойную прыкуску, але і як дадатак высокай пажыўнай вартасці да страваў. Вартасці праросткаў цэняць тыя, хто перайшоў на здаровую дыету. А вось караняплодныя гатункі сланечніка з'яўляюцца ў выбраных рэстаранах. Яго лічаць дэлікатэсам, прыкладна такім, як ікра. Некалі вельмі распаўсюджаны караняплод сланечніка з часам быў заменены бульбай.

Узбагаціць рацыён сланечнікам
Насенне сланечніка параўнальна таннае, затое мае высокую пажыўную вартасць. Да таго ж яно вельмі смачнае і можа быць перакусам замест чыпсаў ці палачак. У семках шмат калорый (561 ккал у 100 г), таму тыя, хто хоча схуднець, маюць кантраляваць іх колькасць. Затое сланечнік рэкамендуецца для тых, хто хоча паправіцца. У абмежаваных колькасцях спажыванне семак сланечніка карыснае для здароўя і самаадчування. Ніжэй мы падаем некалькі прыкладаў выкарыстання сланечніка ў кухні.
- пасып лусты хлеба і булкі зернем сланечніка
- абваляй у сланечніку рыбу і курыную грудку
- дадавай семкі сланечніка як начынку (атрымаеш смак арэхаў)
- замест грэнак у салату ўсып лыжку сланечніка













